Zajęcia ceramiki dla dzieci, młodzieży i dorosłych – dlaczego warto?
Jak wyglądają zajęcia ceramiki w Pracowni Czary?
O Pracowni Ceramiki Czary i kim są jej założycielki?
Zajęcia ceramiki dla dzieci, młodzieży i dorosłych – dlaczego warto?
Podczas pracy z gliną korzystamy ze zmysłu dotyku. Dotykając rękoma materiału, oceniamy, czy ma on odpowiednią konsystencję. Nasze ręce „mówią” nam, jaki ma on kształt i fakturę.
Na zajęciach uczymy się:
- koncentracji
- odpowiedzialności
- cierpliwości
- planowania
- współpracy
- czasem przyjmować porażkę - gdy coś nam się nie uda
- rozwijać wyobraźnię
- rozwijać świadomość własnych możliwości – POTRAFIĘ, UMIEM, MOGĘ
Zajęcia ceramiczne to jednocześnie forma zabawy - dają poczucie miło spędzonego czasu, tym bardziej, że ich efekt jest namacalny i widoczny w postaci kolorowego naczynia.
Ponadto ceramika uznana została za technikę terapeutyczną i relaksacyjną, a moje dotychczasowe doświadczenia w pracy z dziećmi, dorosłymi oraz osobami upośledzonymi pozwalają mi potwierdzić lecznicze działanie.
Polecając państwu zajęcia z ceramiki, mogę zapewnić, że dadzą one wiele satysfakcji i pozwolą na zdobycie nowych umiejętności przez dzieci.
Jak wyglądają zajęcia ceramiki w Pracowni "Czary"?
Zajęcia prowadzimy w 15-osobowych grupach w naszej pracowni (pozwala to poznać pracownię ceramiczną) lub dojeżdżamy z materiałami do szkoły. Prace wszystkich uczestników są wypalane i oddawane.
Tematy zajęć:
- Poznawanie materiału (ugniatanie gliny, uwagi dzieci na temat materiału)
- Lepienie prostych kształtów (koraliki, medaliki, odciskanie muszelek, koronek, monet, itp.)
- Lepienie prostych naczyń z jednego kawałka gliny
- Gliniane figurki (kotek, słoń, ew. temat związany z jakimiś zbliżającymi się świętami, np. Wielkanoc – baranki)
- Płaskorzeźby – proste tabliczki z rysunkami
- Naczynie lepione z wałeczków
- Praca w grupach – rzeźby
- Prezent dla...
- Dzwonki
- Figurki do gier planszowych
- Mozaika – praca wspólna
- Tabliczki na drzwi (w klasach, pokoju nauczycielskim, toaletach, itp.)
- Coś praktycznego: solniczka i pieprzniczka.
Istotnym elementem zajęć jest przygotowywanie stanowiska pracy i sprzątanie po sobie.
O Pracowni Ceramiki "Czary" i kim są jej założycielki?
Pracownia Ceramiki Artystycznej „Czary” powstała w 2000 roku. Od początku równolegle zajmujemy się zarówno własną pracą twórczą, jak i działalnością dydaktyczną. Od 2002 roku jesteśmy członkiniami Związku Artystów Plastyków Polska Sztuka Użytkowa.
Pracownię "Czary współtworzą": Andjelka Mihajić, Ewa Wołk, Małgorzata Miękina.
Andjelka Mihajić:
Przyjechałam z południa Europy, skąd przywiozłam wielowiekową tradycję lepienia z gliny. Połączyłam swą południową pasję z polską ziemią, z czego powstała inspirująca kombinacja, przemawiająca do wszystkich zmysłów.
Pierwsze kroki w pracy z gliną w Polsce robiłam w pracowni „Angoba” Ośrodka Kultury Ochoty OKO, prowadzonej przez rzeźbiarza pana Kazimierza Szambelana.
Największą satysfakcję odczuwam, gdy z pozoru bezkształtna glina przeobraża się w zachwycające, cudowne, a czasami również zaskakujące kształty. Pracuję z gliną, gdyż to mnie uspokaja. Chciałabym ten spokój przekazać także moim uczniom.
Ewa Wołk:
Ukończyłam kurs "Sztuki Kreatywnej" w Londynie, gdzie uzyskałam dyplom rzemieślniczy w dziedzinie ceramiki, poznając różne metody projektowania, wykonywania, zdobienia i wypalania wyrobów glinianych.
Swoje dalsze doświadczenie zdobywałam na Florydzie, gdzie zetknęła się ze sztuką zen oraz metodą raku, a także w Etiopii, odkrywając tradycyjne afrykańskie sposoby ręcznego wykonywania przedmiotów użytku codziennego, które pozostały niezmienione od tysiącleci. Połączenie tych różnych metod, stylów i podejść daje nieograniczone możliwości kontrolowania tego samego materiału, jakim jest glina, niezależnie od miejsca w jakim jest wydobywana.
Małgorzata Miękina:
Moja przygoda z ceramiką rozpoczęła się w pracowni „Angoba” prowadzonej przez Kazimierza Szambelana. Kolejnym krokiem była nauka techniki mozaiki u znanej warszawskiej artystki Wandy Rodowicz.
Stale rozwijam swoją wiedzę i umiejętności artystyczne i przekazuje je swoim uczniom. Prowadziłam pracownię ceramiki na Warsztatach Terapii Zajęciowej z osobami upośledzonymi umysłowo, pracowałam w Instytucie Psychiatrii i Neurologii jako terapeuta zajęciowy, prowadzę również zajęcia w pracowni „Czary”.
Po kilku latach obcowania z gliną, również jako instruktor, mogę powiedzieć, że każdy materiał trzeba poznać i trzeba mieć na niego pomysł.